|
اولین وبزرگترین وبلاگ خبری حمل و نقلی کشور
|
|
|
|
||||
|
رد خون روي آسفالت سرد خيابان خيلي زود پاك ميشود، اما داغي كه روي دل چند خانواده ميماند، نه. اين را نه ما كه خانوادههاي آن 30 هزار نفري ميگويند كه سالانه در جادههاي ايران سر به روي خاك ميگذارند. همانها كه جانشان را در تصادفات جادهاي كه اولين عامل مرگ و مير در ايران است دادهاند. واقعيتي كه به طرز حيرتانگيزي درحال خودنمايي است. *** رشد شهرنشيني و ازدياد وسايل نقليه در ايران موجب افزايش تراكم در مراكز شهري و افزايش ميزان تصادف در شبكهاي شده كه به هيچوجه براي عبور حجم و نوع ترافيكي كه هماكنون از خود عبور ميدهد، طراحي نشده است. از سوي ديگر مهاجرت از روستاها به شهرها اغلب موجب بهوجودآمدن گروهي از شهرنشينان ميشود كه با چنين سطوح پرتراكم ترافيكي مانوس نيستند و در نتيجه وضعيت رانندگي در بسياري از موارد رو به وخامت گذاشته و خطرات جدي براي استفادهكنندگان از راه بهوجود آورده است. علاوه بر اين احتمال خطر به واسطه ضعف در تعمير و نگهداري راهها، وجود تقاطعهايي كه به صورت نادرست طراحي شدهاند و كافينبودن تسهيلات مناسب پيادهروي رو به فزوني گذاشته است. تمامي اين موارد در كنار فقدان استانداردهاي طراحي متناسب كشور، كمبود متخصصين و محدوديت منابع مالي نتيجهاي جز همان ميزان بسيار بالاي مجروحين و مرگ و ميرهاي ناشي از تصادفها نخواهد داشت. آمارها نشان ميدهد كه تصادفات حتي در كشورهاي توسعهيافته درصدر عوامل مرگ و مير قرار گرفته است به گونهاي كه در سال 2005 تصادفات در دنيا از چهارمين عامل مرگ و مير به دومين عامل رسيده و پيشبيني ميشود در ايران به عامل اول مرگ و مير بدل شود. اين درحالي است كه حدود 45 درصد از تلفات تصادفات درونشهري را عابران پياده تشكيل ميدهند و همين ضرورت توجه بيشتر به آسيبپذيري عابران پياده را نشان ميدهد. براساس آمار ميزان سفرهاي پياده نسبت به كل سفرهاي شهري رقم قابل توجهي بوده و در شهرهاي بزرگ به حدود 50درصد هم ميرسد. از همين رو و باتوجه به آسيبپذيري عابر پياده در برخورد با وسايل نقليه، تامين پوشش حفاظتي او جز از شيوه ايمنسازي در برنامهريزي و طراحي معابر، تدوين و اجراي دقيق مقررات راهنمايي و رانندگي و ارتقاي سطح آموزش ايمني ترافيك ميسر نخواهد بود. پيادههاي بيگناه، پيادههاي مقصر براساس آمار راهنمايي و رانندگي تهران بزرگ، حدود 40 درصد از تصادفاتي كه در تهران رخ ميدهد، ناشي از برخورد وسايل نقليه با عابران پياده است. همچنين بين 40 تا 45 درصد كشتههاي تصادفات تهران را عابران پياده تشكيل ميدهند. اين درحالي است كه ميزان كشتههاي تصادفات درونشهري در اروپا و آمريكا تنها 20 درصد از كل كشتههاست. «متاسفانه در بسياري از موارد تصادفات عابر پياده با وسايل نقليه خصوصا در بزرگراههاي ما منجر به فوت عابر پياده ميشود.» اين را سردار ساجدينيا، رئيس سابق راهنمايي و رانندگي تهران بزرگ ميگويد، وقتي در مقام پاسخگويي به اين تفاوت آمار در ايران نسبت به ساير كشورها برميآيد. به عقيده او يكي از دلايل ميزان بالاي كشته شدن عابران پياده در تصادفات، نهادينهنشدن فرهنگ گذر از خطكشي عابر پياده و پل هوايي در جامعه ماست: «در موارد بسياري مشاهده شده كه به فاصله كمي از محل وقوع حادثه پل هوايي يا گذرگاه خطكشي ويژه تردد عابر پياده وجود داشته اما به دليل سهل انگاري فاجعه جبرانناپذيري به بار آمده است. سردار ساجدي نيا كه به تازگي جانشين فرماندهي انتظامي تهران بزرگ شده، رعايت نكردن قوانين مربوط به عبور از گذرگاه عابر پياده و پل هوايي را مربوط به يك قشر خاص نميداند: «اگرچه در برخي موارد سالمندان به دليل كهولت سن حاضر به استفاده از پل هوايي نيستند اما در موارد بسياري مشاهده ميشود جوانان نيز ترجيح ميدهند بهجاي تردد ايمن از پل هوايي با عبور از عرض بزرگراه، خطر تصادف را به جان بخرند.» البته در اينگونه مواقع هيچكس جز خود عابر پياده مقصر نيست. به گفته رئيس قرارگاه پليس راه استان تهران تردد عابر پياده از آزادراهها ممنوع است و اگر عابري در آزادراهها كشته شود براساس قانون مقصر شناخته خواهد شد. سرهنگ نجفي ميگويد: «متأسفانه در نقاطي كه پل عابر پياده هم وجود دارد، بخشي از عابران از عرض آزادراهها عبور ميكنند. در چنين شرايطي دستگاهها و نهادهاي فرهنگي بايد درخصوص عبور عابران از خطكشي يا استفاده از پل عابر پياده تلاش كنند تا زمينه وقوع حوادث مرگ و مير عابران كاهش يابد.» او معتقد است، نردهكشي وسط آزادراهها ميتواند بهعنوان راهكار كوتاهمدت، مانع عبور عابران از عرض آزادراه شود. در سهماهه اول سال گذشته 40 عابر پياده در آزادراههاي استان تهران كشته شدند كه بهدليل ايجاد مانع فيزيكي در برخي نقاط اين رقم امسال به 23 كشته كاهش يافته است. البته اين آمار فقط مربوط به تصادفات در آزادراههاي استان است وگرنه ميزان تلفات در ديگر تصادفات بسيار بيشتر از اينهاست. به گفته سردار زارعي، فرمانده نيروي انتظامي استان تهران در سال گذشته يك هزار و 596 نفر در تصادفات درونشهري، يك هزار و 294 نفر در شبكههاي جادهاي، يك نفر در شبكه جادهاي روستايي و 17 نفر نيز در نقاط نامعلوم براثر تصادف در استان تهران كشته شدهاند كه در مجموع، اين آمار نسبت به سال 83 بيش از 10 درصد كاهش نشان ميدهد. اين در حالي است كه براساس اعلام مركز مديريت حوادث و فوريتهاي پزشكي، سالانه 10 تا 15 درصد بهميزان مرگ و مير ناشي از تصادف جادهاي در كشور افزوده ميشود. اين افزايش را سازمان پزشكي قانوني كشور هم تأييد ميكند. به گفته جواد ميرهادي، سرپرست روابط عمومي اين سازمان تعداد تلفات حوادث رانندگي در شش ماه اول امسال بالغ بر 14 هزار و 500 نفر است كه اگر همين روال در ششماه دوم سال نيز تكرار شود، بيش از 28 هزار نفر ايراني براثر حوادث رانندگي در سال 85 جان خود را از دست ميدهند. نگاهي به آماركشتههاي حوادث ترافيكي در نيمه اول امسال هم همين را نشان ميدهد، فروردين: دوهزار و 390 نفر، ارديبهشت، دو هزار و 137 نفر، خرداد: دو هزار و 434 نفر، تير: دو هزار و 672 نفر، مرداد: دو هزار و 876 نفر، شهريور: بيش از دو هزار نفر. در همين حال، گفتههاي ابوالحسن فقيه، رئيس سازمان بهزيستي كشور، مهر تأييد ديگري است بر ناامني جادههاي ايراني و بيپناهي شهروندان. او كه جادههاي كشور را به معلولساز بودن متهم ميكند، براي اين ادعاي خود دليل محكمي دارد: «سالانه دوهزار نفر در جادههاي ايران دچار بيماري ضايعه نخاعي ميشوند. به همين علت، بايد با همكاري دستگاههاي مرتبط، سيستمي براي برطرف كردن اين مشكلات در نظر گرفته شود.» گرچه از لابهلاي صحبتهاي رئيس سازمان بهزيستي كشور آمار دقيقي از اينكه چند درصد اين مصدومان عابر پياده بودهاند، بهدست نميآيد اما اگر شمار مصدومان قطع نخاعي را با شماره كشتهها شبيهسازي كنيم، ميتوان اينگونه نتيجه گرفت كه حدود 40 تا 45 درصد معلولان قطع نخاعي را عابران پياده تشكيل ميدهند. فرضيهاي كه اگر درست باشد، بيدفاعي عابران پياده در تصادفات شهري و جادهاي را بيشتر عيان ميكند. ايمنسازي عابر پياده اما عابر پياده را چگونه ميتوان در برابر حوادث رانندگي ايمن كرد؟ سردار ساجدينيا كه از نهادينه نشدن فرهنگ ترافيك در ميان شهروندان گله دارد، معتقد است ايمنسازي عابر پياده تنها با وجود يك سيستم مناسب آموزش ايمني ترافيك تأمين ميشود. سيستمي كه مبتني بر سه محور آموزش ايمني ترافيك، اقدامات مهندسي و اعمال مقررات باشد. در بيشتر شهرهاي بزرگ دنيا پيادهروي با مشكلات بسياري مواجه است. مشكلاتي كه ريشه در نابساماني مسائل اجتماعي، شرايط فيزيكي معابر و نگهداري و بهرهبرداري از وسايل نقليه دارد. در واقع آموزش به عنوان يكي از محورهاي اساسي هر برنامه ايمني پيادهروي بخش نخست اين مشكلات يعني نابساماني مسائل اجتماعي را مورد توجه قرار ميدهد. به عقيده كارشناسان برنامههاي آموزشي بايد به طور فراگير و مستمر در سطح جامعه ارائه شوند، بهخصوص براي گروههايي كه بيشتر در معرض تصادفها هستند. اين برنامهها ميتواند شامل مواردي چون شناخت و آگاهي نسبت به مفاهيم و اصول تردد، آشنايي با مقررات و آئيننامهها در ترافيك پياده، عواقب نقض قوانين، استفاده از وسايل كنترل ترافيك، كسب مهارتهاي ترافيكي پياده و سواره و آموزش رفتار صحيح ترافيكي باشد. اما اقدامات مهندسي به عنوان اولين محور يك برنامه ايمن پيادهروي شامل جدا كردن ترافيك سواره و پياده، كنترل ترافيك، بهبود ديد و استفاده از وسايل كنترل ترافيك ميشود. به عنوان مثال ايجاد زيرگذرها و روگذرها، موانع فيزيكي، گذرگاههاي ويژه عابر پياده، يكطرفه كردن خيابانها، نصب چراغهاي راهنمايي براي وسايل نقليه و عابران و اجراي طرحهايي مثل گذربان مدرسه، محدود كردن سرعت وسايل نقليه، تهيه نقشه مسيرهاي ايمن براي مدارس، اصلاحات مهندسي خاص براي افراد كمتوان و مناسبسازي پيادهروها از جمله اين اقدامات است. از سوي ديگر اعمال مقررات به عنوان سومين محور موثر در موفقيت يك برنامه ايمني شهري بايد سهولت تردد و امنيت عابران پياده را به دنبال داشته و البته ضمانت اجرايي هم داشته باشد. در طول سالهاي اخير وضعيت معابر تهران از نظر كيفيت ايمني بهبود چشمگيري داشته و نصب انواع وسايل كنترل ترافيك، احداث بزرگراههاي جديد، تجهيز چراغهاي راهنمايي به سيستم هوشمند مركزي و... باعث كاهش تصادفات منجر به فوت شده است. از سوي ديگر بررسيهاي انجام گرفته درباره تصادفات در تهران و مقايسه آن با شهرهاي بزرگ جهان نشان ميدهد كه اقدامات انجام گرفته براي ايمنسازي ترافيك نسبت به كاهش هزينههاي مالي و جاني ناشي از تصادفات بسيار ناچيز بوده و نميتوان به آن دلخوش كرد. البته اين نبايد ما را از وظيفه خود در قبال رعايت قوانين و مقررات غافل كند، هر چه باشد ما نيز در برابر جان خود مسئوليم امير موسيكاظمي
+
نوشته شده در ساعت توسط محمد قلی نژاد
|
|
|||||
|
|||||
|
|
|
||||
|
حمل و نقل عمومي در سراشيبي
حمل و نقل عمومي و لزوم استفاده از آن در تهران، بسيار حائز اهميت است. تهران با داشتن بيش از 8 ميليون جمعيت و 25 ميليون سفر شهري در هر روز، يكي از پرترددترين شهرهاي جهان است. بديهي است كه براي ساماندهي شبكه حمل و نقل و تسهيل ترافيكي شهر تهران، لازم است تا شبكهاي گسترده و پويا بتواند به شهروندان تهراني خدماترساني كند. اما براساس آمارهاي منتشره با وجود آنكه تهران داراي شبكههاي متعدد حمل و نقل عمومي است، هنوز موفقيت چنداني در حمل و نقل عمومي بدست نياورده است. در سالهاي گذشته با توجه به توسعه ناوگان حمل و نقل عمومي(اتوبوسها و مينيبوسها) و گسترش خطوط خدماترساني آنها و همچنين ساماندهي تاكسيهاي پايتخت و در كنار آن حضور تعداد زيادي از خودروهاي شخصي كه به عنوان مسافركشها در شبكه حمل و نقل به صورت خودجوش در حال فعاليتند، مترو (قطارهاي شهري) شروع به كار كرده است و هر چند اندك از ترافيك پايتخت را ساماندهي ميكند.
طول معابر تهران (اعم از معابر بزرگراهي و شرياني) در حدود 2500 كيلومتر است و اين اندازه معابر شهر 707كيلومتر مربعي تهران را دچار مشكل كرده است. اگر بخواهيم لزوم حمل و نقل مناسب براي 8 ميليون نفر را در اين شبكه ساماندهي كنيم، ناگزير از پيشبيني ترددهاي ويژه با اعمال قانونهاي بازدارنده هستيم.
از سويي تا هنگامي كه فرهنگ استفاده شهروندان از حمل و نقل عمومي دچار تغيير نشود و آنان همچنان براي تردد در شهر از وسايل نقليه شخصي استفاده كنند، مسلماً تهران سايه سنگين راهبندان را همچنان بر خود احساس خواهد كرد.بنابراين، اين تغيير دوسويه شايد بتواند مشكل شهر در حوزه ترافيك را حل كند.
يك اتفاق ساده اين نظرسنجي در يك جامعه آماري 201 نفري انجام شده و نحوه انتخاب آنان نيز تصادفي بوده است. نظرسنجي به روش پيمايشي و با استفاده از مصاحبه تلفني انجام شده و نمونهگيري به صورت تصادفي بوده است. با وجود اين با توجه به تعداد افرادي كه مورد پرسش قرار گرفتهاند، نميتوان با ضريب اطمينان بالا نتايج اين تحقيق را به مردم تهران تعميم داد. اما ميتوان به عنوان يك يافته بر دادهها و اطلاعات بدست آمده از آن به عنوان يك مبنا تكيه كرد و ارزيابي هر چند موردي از سيستم حمل و نقل عمومي و بهويژه اتوبوس به دست آورد. اكثريت شركتكنندگان در اين نظرسنجي زن بودهاند. در حدود 2/60 درصد پاسخگويان به اين نظرسنجي زن بودهاند و 8/39 درصدشان را نيز مردان تشكيل دادهاند. از نظرسني نيز تنها 6/7 درصد از پاسخگويان زير 20 سال بودهاند و بيشترين درصد پاسخگويان، افرادي بودهاند كه بين 20 تا 30 سال داشتهاند و افرادي كه در سنين 30 تا 40 سال بودهاند، 3/28 درصد از پاسخگويان را تشكيل ميدهند و تنها 6/17 درصد پاسخگويان بين 40 تا 50 سال داشتهاند و در حدود 6/7 نيز بين 50 تا 60 سال و همين تعداد نيز پاسخگويان بالاي 60 سال را تشكيل دادهاند. سطح تحصيلات پاسخگويان نيز در اين تحقيق بسيار حائز اهميت دانسته شده و براساس آمار به دست آمده بيشترين تعداد پاسخگويان داراي ديپلم و كمترين درصد پاسخگويان بيسواد بودهاند. 8/77 درصد از كل پاسخگويان داراي مدرك ديپلم و بالاتر بودهاند و تنها 2/22 درصد نيز زير ديپلم بودهاند. مروري بر يافتهها براساس اين پژوهش 5/60 درصد از افراد شركتكننده در اين نظرسنجي از وسايل نقليه عمومي استفاده ميكنند و 5/39 درصد از آنها نيز با وسايل شخصي فردي در سطح شهر تهران تردد ميكنند. 3/61 درصد از آنها با اتوبوس مسافرت ميكنند و تنها 7/38 درصد از آنها با وسايلي نظير تاكسي يا مسافركش شخصي و يا با مترو مسافرت ميكنند.
50 درصد از افرادي كه از اتوبوس استفاده نميكنند به دليل كمبود تعداد اتوبوسها و شلوغي آنهاست. 5/17 درصد از افراد به دليل اتلاف وقت و عدم دقت در سرويسدهي اتوبوسها از آن استفاده نميكنند. 14 درصد از افراد نيز به خاطر نبودن خط اتوبوس در مسيرشان امكان استفاده از آن را ندارند و 3/10 درصد از افراد نيز سرعت پايين اتوبوسها و فرسودگيشان را دليلي ميدانند تا از آن استفاده نكنند و برخي ديگر از افراد نيز به دليل كهولت سن از استفاده از اتوبوس براي حمل و نقل درون شهري منصرف شدهاند. از افرادي كه در اين نظرسنجي شركت كردهاند، از مزاياي اتوبوسها نيز پرسيده شده است. بيش از 9/43درصد از افراد يكي از مهمترين مزاياي اتوبوسها را ارزان بودن آنها ميدانند. 4/11 درصد از افراد نيز آنها را در كاهش ترافيك بسيار مؤثر ميدانند و در حدود 8/15 درصد پاسخگويان نيز استفاده از مسير خط ويژه را داراي اهميت دانسته و 14 درصد آنها امنيت اتوبوسها را مهم تلقي ميكنند و برآن تأكيد دارند. در حدود 3/4 درصد از پاسخگويان نيز به مسايلي ديگر به عنوان مزيت اشاره ميكنند. اما مهمترين يافته از اين پژوهش پيشنهادهايي است كه افراد شركت كننده در اين نظرسنجي براي بهبود خطوط اتوبوسراني مطرح ميكنند. 5/67 درصد از افراد شركت كننده در نظرسنجي، يكي از مهمترين عواملي كه در بهبود نحوه خدماترساني اتوبوسها و ترغيب بيشتر مردم براي استفاده از آن را افزايش تعداد اتوبوس ميدانند. بيشترين تعداد افراد كه در حدود 5/67 درصد را تشكيل ميدهند، بر افزايش تعداد اتوبوسها به عنوان يك پيشنهاد تأكيد دارند. 5/7 درصد از افراد نيز ايجاد خطوط بيشتر را راهكاري مناسب در ارايه خدمات اتوبوسراني تهران ميدانند. همچنين 6/5 درصد نيز افزايش خط ويژه را عاملي مهم ميدانند و نيز 3/11 درصد هم افزايش امكانات را دليلي بر ترغيب شهروندان براي استفاده بيشتر از اتوبوسها عنوان ميكنند.
+
نوشته شده در ساعت توسط محمد قلی نژاد
|
|
|||||
|
|||||
|
|
|
||||
|
+
نوشته شده در ساعت توسط محمد قلی نژاد
|
|
|||||
|
|||||
|
|
|
|||||||||||||||||
+
نوشته شده در ساعت توسط محمد قلی نژاد
|
|
||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||
|
|
|
||||
+
نوشته شده در ساعت توسط محمد قلی نژاد
|
|
|||||
|
|||||
|
|
|
||||
+
نوشته شده در ساعت توسط محمد قلی نژاد
|
|
|||||
|
|||||
|
|
|
||||
+
نوشته شده در ساعت توسط محمد قلی نژاد
|
|
|||||
|
|||||
|
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
وضعیت جوی ایستگاههای سینوپتیک هواشناسی مازندران در 24 ساعت گذشته روز : يكشنبه مورخه 15/11/85
واحدها :
+
نوشته شده در ساعت توسط محمد قلی نژاد
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
||||
|
فرمانده انتظامي گلستان گفت: از اول ماه جاري (بهمن) طرح برخورد با مسافركشهاي شخصي در اين استان اجرا شده است.
+
نوشته شده در ساعت توسط محمد قلی نژاد
|
|
|||||
|
|||||